خرید و دانلود مقاله

آب سیاه‌ بالا


آلبوم‌خانه استرآباد

 

 

آب سیاه ­بالا (سیاه ­آب، قرا­سو، قره ­سو[1])

برخی این نهر را «سیاه­ گرگان» (ملگونف. 1364؛59) و نیز «وال[2] قوش­ کپری[3]» نامیده‌­اند (رابینو. 1383؛130). علت نام­گذاریِ این رود به قراسو (سیاه ­آب) تیرگیِ آب آن است (ملگونف. 1364؛58). منابع تاریخی چهار سرچشمه‌­ی متفاوت برای این رودخانه قایل شده‌­اند، یکی ده حسین­ آباد[4] در چهار فرسخی (24کیلومتری) [شرقی] شهر استرآباد (همان؛ 59) دیگری کوه­های شاهرود و بسطام (نوری. 1390؛70) سه­دیگر ماران­‌کوه در شرق شهر استرآباد (دمرگان. 1338؛134) و نیز کوه­‌های پشت کتول (رابینو. 1383؛130). محل سرریز این رود به خلیج گرگان را جنوب­ شرقیِ آشوراده (ملگونف. 1364؛ 59) و ملاکیله در سه فرسخ و ربعی (5/19کیلومتری) کردمحله[5] دانسته‌­اند (نوری.1390؛70 و ذبیحی و افشار. 1363؛97). رابینو در حدود سال 1288ق (1250ش) در مورد این رود نوشته: «از کوه‌های پشت کتول سرچشمه می‌گیرد و نزدیک سالیان­‌تپه به رودخانه‌­ی گرگان ملحق می‌شود و در 30 میلی (48 کیلومتری) مشرق استرآباد، ابتدا به سمت شمال­ غربی و بعد به طرف مغرب تا 40 یا 50 میل (حدود 64 یا 80 کیلومتر) جریان یافته در 6 یا 7 میلی(6/9 یا 2/11 کیلومتری) جنوب خواجه ­نفس به دریا می‌ریزد». همو حوزه‌­های آبریز قراسو را آب دهانه­‌ی کتول، آب سرخان­‌محله[6]، آب کبودوال[7] و آب قاجار[8] دانسته است (رابینو.1383؛130و136). لرد کرزن نوشته: «رودخانه کوچکی است که از سی میلی (48 کیلومتری) مشرق استرآباد سرچشمه می‌­گیرد و در شش میلی (6/9 کیلومتری) جنوب مصب گرگان­‌رود در دریای خزر می­‌ریزد» (کرزن. 1362؛255).  قورخانچی در 1327ق (1288ش) در باب این رود نوشته: «رود سیاه‌­آب را نهر قره‌­سو می‌گویند. از دو فرسخی (12کیلومتری) شهر استرآباد می‌گذرد... این نهر از سرچشمه‌های کتول و دهات ملک[9] و سدن‌­رستاق و استرآباد­رستاق تشکیل یافته ... و اغلب در تابستان­ها به واسطه‌ی زراعت شلتوک خشک است» (ذبیحی و افشار. 1363؛ 96و97). هم­چنین در جای دیگر آورده: «در دو سه مکان نهر [قره‌­سو در حوالی پل حاجی‌­قره] خراب و باتلاق است. ... در فصل بهار این آب خالی از اهمیت نیست و در تابستان اغلب خشک است» (ذبیحی، افشار و دانش‌­پژوه. 2536 (1356)؛ 57). دمرگان در مورد این رود نوشته: «رود قره‌­سو (آب سیاه) از قلعه‌­ی ماران­کوه[10] در شرق شهر استرآباد سرچشمه می­‌گیرد. این رود به سمت شمال تا استپ جریان یافته، سپس در حالی که جهت شرقی – غربی می­‌گیرد، آب­های خود را در نزدیکی ده ملاکلاه[11] در بطن خلیج استرآباد به خزر می­‌ریزد» (دمرگان. 1338؛134).

 

[1]- هم­چنین قره­‌سو نام روستایی است در دهستان جعفربای، در بخش مرکزی شهرستان ترکمن در استان گلستان.

[2]- نهر

[3]- کپری در زبان ترکمنی به معنی پل است.

[4]- از دهات ملک malek

[5]- همان کردکوی کنونی است.

[6]- سرخنکلاته

[7]- kabud vāl

[8]- همان رودخانه­‌ی زیارت خواسته (خاصه) رود است.

[9]- در تقسیم‌­بندی بلوکات استرآباد در دوره­‌ی قاجار، «دهات ملک» معمولاً یک «نیم بلوک» مابین بلوک «استرآبادرستاق» و بلوک «کتول» محسوب شده است. دهات ملک شامل قراء: نوده، حسین­‌آباد، جعفرآباد، قلی­‌آباد، گناره، چنارقشلاق و... بوده است.

[10]- صحیح آن «قلّه­‌ی ماران کوه» و یا «کوه قلعه ماران» است.

[11]- صحیح؛ ملاکیله

منابع:

نظرات


ارسال نظر :






مقاله های مشابه