کردمحله

آلبوم‌خانه استرآباد

کردمحله

میرزا ابراهیم (1240-1239ش) می­‌نویسد: «صاحب­ اختیار کردمحله، رضاقلی­ خان پسر مصطفی­ خان است... خانه‌­های کردمحله از چوب و نی است ... نهصد و هفتاد خانه‌­واراند. و یک باب حمام و سه باب مسجد و پانزده باب دکان دارد ... و پنج محله دارد: اوّل بالا­بلوک، دویّم توسکا آیش[1]، سیّم پولکی و درازکله و چهارم ولاقوز و شیرداربن، پنجم سالی­‌کنده و ملاکیله ... و خانه‌­های کردمحله از جهت رطوبت، مثل جز روی چوب ساخته‌­اند». (گلزاری.1355/43-42)، رابینو (ح1250ش) می­‌نویسد: «کردمحله که در سر راه ما واقع بود محله عمده سدن ­رستاق است و 700 خانوار سکنه دارد و در میان جنگل انبوهی در 16 میلی (6/25 کیلومتری) استرآباد واقع است. بندر کوچکی دارد به نام ملاکیله که در سه میلی (8/4 کیلومتری) شمالی رودخانه قراسو است... سکنه کردمحله به 31 قبیله تقسیم می­‌شوند...». (رابینو.1383/115)، کتابچه‌­ی نفوس استرآباد مورخ 1296ق(1257ش) در ذیل روستاهای بلوک سدن رستاق می­نویسد: «دو دانگ و نیم از قریه­ی کردمحله خالصه­ی دیوان اعلی است و سه دانگ و نیم رعیتی است. مالکینش ساکنین همان قریه‌­اند. آب مشروب هم از رودبار و هم از چشمه [دارد]. قریه معموره‌­ایست کم­ آب و دو دانگ و نیم این قریه که خالصه است ملک موروثی شاه شهید نورالله ‏مرقده بوده و اکنون عمّه خاقان از آن جا سهم بر است. تعداد نفوس آن­ ها 2354[2]نفر است». (ذبیحی و افشار.1363/244-243)، قورخانچی (1327ق/ 1288ش) می­‌نویسد: «کردمحله قصبه سدن ­رستاق دارای دکاکین چند و حمام و مسجد است و تقریبا شش هزار سکنه دارد». (ذبیحی و افشار.1363/99)