خرید و دانلود مقاله

دسته‌ چوبی


دسته ­چوبی         Dasteh Tchoobi

 

يکي از آيينهای رايج عزاداری ماه محرم در شهر گرگان.

قدمت اين مراسم حداقل به دوران صفويه بازميگردد1. در مورد پيدايش مراسم دسته­ چوبي، نقل است زماني که خبر شهادت امام حسين(ع) به مردم استرآباد رسيد (سال 61ق/ 59ش)، استرآباديها به خونخواهي امام حسين(ع) خروشيدند و با آنچه از سلاح و چوب و چماق در اختيار داشتند، با سر و پاي برهنه2 براي ياري امام حسين(ع) به حرکت درآمدند3. از آن تاريخ به بعد، هر سال در ماه محرم، به شکل نمادين و به ياد اين قيام، مراسم دستهچوبي را برگزار ميکنند. بنابر گفتهي عبدالله ميرزا قاجار، آيين دستهچوبي در روز­هاي پنجم تا هفتم محرم4 و قبل از غروب آفتاب5 اجرا مي‏شد، اما تا آن‏جا که حافظه­ي تاريخي مردم گرگان (استرآباد) ياري ميکند، اين آيين در شامگاه روز يازدهم محرم برگزار مي‏شد و هم اکنون نيز در همين زمان برگزار ميشود. محل برگزاري اين مراسم نيز در گذشته (از دوران پهلوي اول تا اوايل انقلاب اسلامي 1357ش) در همهي محلهها (تکاياي 12گانه6) بوده است، اما اکنون (1394ش) تنها در سه محله­ي ميخچه­گران7، سرپير و دباغان برگزار ميشود. 8

برگزارکنندگان آيين دستهچوبي متشکل از سه گروه هستند که عبارتند از: 1. مشعلداران 2. چوبداران 3. دمگيرها. مشعل­داران گروهي (حداکثر ده نفر) هستند9 که در جلوي دسته و با کمي فاصله از چوبداران حرکت کرده، مشعلهايي با دستکهاي بلند در دست دارند و دو يا سه نفر به عنوان نفت­کش و فتيلهپرکن، آن‏ها را همراهي ميکنند10. چوب­داران که گروه اصلي دسته هستند و بيشترين جمعيت را تشکيل ميدهند، چوبهايي را به شکل عمودي در دست ميگيرند و با کمي فاصله از مشعلداران حرکت ميکنند. دَمگيرها که معمولاً دو نفر هستند، در بين گروهِ چوب­داران قرار داشته، معمولاً دو تا چهار نفر به عنوان حامل، دَمگيرها را بر دوش خود سوار کرده، حرکت ميدهند. در سال­هاي اخير (پس از انقلاب اسلامي 1357ش) گروهي طبل­چي نيز به اجزاي دستهچوبي اضافه شدند و همراه با مشعل­داران حرکت ميکنند.

روش برگزاري آيين دستهچوبي به اين صورت است که نخست نفتکش­ها و فتيلهپرکن­ها، مشعل­ها را آماده ميكنند و به آتش ميکشند، سپس مشعلداران که معمولاً از سادات گرگان هستند، مشعلها را به دست ميگيرند و در ميدان محله با حرکات نمايشيِ حماسي، آن‏ها را به گردش درمي­آورند تا گروه چوبداران آماده شوند. پس از ازدحام گروه چوبداران، مشعلداران به حرکت درآمده، به سمت محله­هاي ديگر مي­روند و چوبداران هم با کمي فاصله از آن‏ها حرکت ميکنند. در اين ميان، يکي از دَمگيرها که بر دوش يکي از حاملان نشسته، شروع به خواندن اشعار و نوحه‌‌هاي حماسي کرده، شور و غلغله به راه مي­اندازند. مشعلداران هنگام ورود از محله­اي به محلهي ديگر، بر مشعل­ها نفت ريخته، با حرکات حماسي، خبر از ورود دسته­ي چوبداران ميدهند. هنگام ورود چوبداران، دَمگيرها از ريتمهاي تندتري استفاده کرده، چوبداران چوبهايي را که در دست دارند، به صورت عمودي بالا و پايين ميبرند و گاهي به صورت هروله، به عقب و جلو شتاب مي‌‌گيرند. گروه دستهچوبي پس از عبور از همهي محلهها، دوباره به محله خود بازگشته، زنان و کودکان و پيرمردان محله با نوشيدنيهايي چون شير و چاي، از آن‏ها پذيرايي ميکنند11.

مبدأ و مقصد اصلي برگزاري اين آيين در حال حاضر (1394ش)، مرکز محله­ (محوطه­ي تکيه‌‌ي) ميخچه ­گران است که با عبور دسته از محلههاي سرپير، سبزمشهد، سرچشمه، دوشنبه­اي، دربنو، ميدان عباسعلي، نعلبندان و پاسرو، دوباره به محله­ي ميخچهگران باز مي­گردند12.

آيين دستهچوبي در تاريخ 22 آذرماه 1391 به شماره 680، در فهرست ميراث معنوي کشور به ثبت رسيد.

 

 

پينوشت:

1. در مورد مراسم دستهچوبي، تاکنون هيچ سند مکتوب معتبري به دست نيامده است.

2. توضيحات ذيل عکس عبدالله ميرزا قاجار از مراسم دستهچوبي در ماه محرم سال 1307.تهران. 1307ق. آلبوم خانه­ي کاخ ­موزهي گلستان. آلبوم 298.

3. اين روايت به دو صورت ديگر نيز نقل مي‏شود. نخست اين که: مردم استرآباد براي خونخواهي امام حسين(ع) به سمت عراق حرکت کردند، بنا بر قولي به کربلا هم رسيدند و با لشکريان يزيد جنگيدند و بنا بر قولي ديگر، در نيمه­هاي راه، يا بنا بر تصميم بزرگان قوم و يا ايجاد تفرقه­ي بين آنان، متفرق شدند و به استرآباد بازگشتند. روايت ديگر آن­که: عامل اصلي خروج مردم استرآباد، ياري طلبيدن امام حسين(ع) از شيعيان بود که باز بنا بر قولي، استرآباديها در نيمه­هاي راه، خبر شهادت امام(ع) را شنيدند و متفرق شدند و بنابر قولي ديگر، زماني که به کربلا رسيدند، متوجه­ شهادت امام(ع) شدند. (اخوانمهدوي، محمود. گفتگو (در مورد آيينهاي عاشورايي در گرگان) با: عباس فرقاني (متولد 1304ش) و ذبيح­الله ناظري (1390-1304ش) گرگان. محرم 1386ش).

4. توضيحات ذيل عکس عبدالله ميرزا قاجار.

5. بر اساس شواهد موجود در عکس عبدالله ميرزا قاجار.

6. تکيههاي سبزهمشهد، سرچشمه، سرپير، دباغان، نعلبندان، پاسرو، ميخچه­گران، ميدان، دربنو، دوشنبهاي، شاهزاده قاسم (دوچناران) و ميرکريم.

7. در حال حاضر (1394ش)، عزاداران محلهي ميخچه­گران از نظر کمي و کيفي متولي اصلي برگزاري اين آيين در گرگان هستند. (مشاهدات نگارنده. محرم 1392ش).

8. آيين دسته چوبيتا سال 1385ش، در تکيه محله­ي نعلبندان نيز برگزار مي‏شد (مشاهدات نگارنده. محرم 1385ش). در سال‌‌هاي اخير (حدود 1386ش)، توسط آيت­الله سيدمحمد رئيسي، تلاش‌‌هايي براي احياي اين آيين در محلهي دربنو انجام شد که البته بي­نتيجه ماند (اخوانمهدوي، محمود. گفتگو (در مورد آيينهاي عاشورايي در گرگان) با: سيدمحمد رئيسي (1390- 1327ش). گرگان. محرم 1386ش).

9. در گذشته که شهر استرآباد (گرگان کنوني) از امکانات روشنايي در سطح شهر برخوردار نبود، براي تأمين روشنايي، در جلوي همهي دسته­هايي که پس از اذان مغرب عزاداري مي‏کردند، گروهي به عنوان مشعل­دار وجود داشت (اخوانمهدوي، محمود گفتگو (در مورد آيينهاي عاشورايي در گرگان) با: عبدالصمد کاوياني (1390-1298ش)، عباس فرقاني (متولد 1304ش)، ذبيح­الله ناظري (1390-1304ش)، محمد ابراهيم برادران (1390- 1283ش)، سيدجعفر قدس ميرحيدري (1387-1295ش) و محمدتقي عبهري(متولد 1303ش). گرگان. محرم 1386ش).

10. در گذشته رسم بر اين بود که چند روز قبل از محرم، عزاداران هر محله، بچه­هاي محل را جمع کرده، آن‏ها را براي جمع­آوري نفت و پارچه براي ساخت فتيله به درب خانه­هاي اهالي همان محله مي‌‌فرستادند. بچه­ها نيز به صورت گروهي در کوچه­ها و گذرهاي محله به راه ميافتادند و مي‌‌خواندند: «نفت بده، کهنه بده، زيرانداز، نذر حسين عباس، هرچي دارين درآرين، بهر حسين بيارين» و اهالي محل مقداري نفت و پارچههاي کهنهي خود را به آن‏ها مي­دادند (اخوانمهدوي، محمود. گفتگو با: عبدالصمد کاوياني، عباس فرقاني، ذبيح­الله ناظري، محمدابراهيم برادران، سيدجعفر قدس ميرحيدري، محمدتقي عبهري. گرگان. محرم 1386ش).

11. مشاهدات نگارنده (گزارش تصويري مراسم دستهچوبي محله­ي ميخچه­گران در سال­هاي 1386و 1388ش و همچنين فيلم مستند دستهچوبي به کارگرداني حاتم نائيج­زاده (1387ش) به پرونده­ي مدخل دستهچوبي پيوست شده و در آرشيو دانش­ نامه موجود است.)

12. در گذشته (سال­هاي قبل از انقلاب اسلامي 1357ش)، دستهچوبيِ محله­ي ميخچه گران از مبدأ ميخچه­ گران شروع شده، از محلههاي سرپير، دباغان، سبزهمشهد، سرچشمه، دوشنبه­اي­، ميرکريم، شاهزاده ­قاسم، ميدان عباسعلي، دربنو، نعلبندان و پاسرو گذشته و دوباره به ميخچه‌‌گران بازمي‌‌گشت، اما اکنون محلههاي دباغان، ميرکريم، شاهزاده­ قاسم و گاهي نيز دوشنبه­اي از اين مسير حذف شدهاند (اخوانمهدوي، محمود. گفتگو با: عبدالصمد کاوياني، عباس فرقاني، ذبيح­الله ناظري، محمدابراهيم برادران، سيدجعفر قدس ميرحيدري، محمدتقي عبهري. گرگان. محرم 1386ش).

منابع:

• برادران، محمدابراهيم. (1386). مصاحبه شخصي محمود اخوانمهدوي.

• عبهري، محمدتقي. (19/10/1386). مصاحبه شخصي محمود اخوانمهدوي.

• فرقاني، عباس.(1386). مصاحبه شخصي محمود اخوانمهدوي.

• قدس ميرحيدري، سيدجعفر. (16/10/1386). مصاحبه شخصي محمود اخوانمهدوي.

• كاوياني، عبدالصمد. (1386). مصاحبه شخصي محمود اخوانمهدوي.

• ناظري، ذبيحالله. (1386). مصاحبه شخصي محمود اخوانمهدوي.

منابع:

نظرات


ارسال نظر :






مقاله های مشابه