آدینه خان
آدینه خان
خانِ طایفهی آتابای و پدر ندرخان (آلبوم 298. 1307ق؛ع121). به احتمال زیاد این آدینه خان همان مالک عمارت آدینه خان در حد فاصل بین استرآباد و آق قلعه (ن.ک عمارت آدینه خان) و نیز همان کسی است که در جریان واقعهی ایشانی (ن.ک حادثه ایشانی) از همراهان کیومرث میرزا ملک آرا، حاکم استرآباد و در مقابل قشون ترکمان بود. هرچند مصطفی قلی خان، نویسندهی «روزنامچه وقایع اتفاقیه آق قلعه» مورخ 1284ق (1246ش) نسب و منصب آدینه خان را ذکر نکرده، لکن در متن این رساله شواهدی وجود دارد که نشان میدهد آدینهخانِ واقعهی ایشانی، از طایفهی آتابای و احتمالاً خانِ این طایفه بوده است. چنانکه مصطفی قلی خان در ذیل وقایع روز 24 صفر 1284 (6 تیر 1246) نوشته: «چون آدینه خان و سوار آتابای زحمت کشیده بودند، در ظاهر بملاحظۀ زحمت آنها و در باطن محض دانه پاشیدن که آمد و رفت آنها مقطوع نشود و از برای آذوقه و ضروریات معطل نشویم، بیست تومان هم بآنها انعام داده، روانه نمود ...». (کشمیری. 1349؛21مقاله،95 مجله) و نیز در ذکر وقایع روز بیست و پنجم صفر نوشته: «خلاصه بهر نوع او [(آدینهخان)] را مطمئن و روانه نمود، خوانین و ریش سفیدان آتابای را دیده، با آنها کران کرده، همه آنها را جمع کرده، نزد فدوی آورد ...» (همان؛ 22مقاله، 96 مجله). آدینهخانِ آتابای در ذح 1282 (اردیبهشت 1245) به همراه تعدادی از خوانین آتابای و جعفربای در شهر اشرف (بهشهر) با ناصرالدین شاه ملاقات کرده (کتابخانه ملی. 1374؛134-133) اما ده سال بعد (1292ق/ 1254ش) در سفر دوم ناصرالدین شاه به مازندران، پسر او یعنی؛ ندرخان به حضور شاه رسیده (ن.ک ندرخان) و ناصرالدینشاه از پدر او با عنوان «آدینهخان آتابای مرحوم» یاد کرده است (نوری. 1390؛260). در کتابچهی نفوس استرآباد مورخ 1296ق (1258ش) آمده: «[روستای] اوجابِن[1] اربابی است از ورثۀ آدینهخان، [که از] ترکمانان طایفهی آتابای [هستند]» (ذبیحی.1350؛38 و ذبیحی و افشار.1363؛ 248) و در ادامهی این مطلب، اضافه شده: «در عهد خاقان مغفور[2] ترکمانان طایفهی صحنه، [اوجابن را] به اجداد نادرخان آتابای، به رسم نانخانه بخشیدهاند» (همانجا).