کمالان کتول

آلبوم‌خانه استرآباد

کمالان کتول

در شش فرسخی (36کیلومتری) شرق استرآباد. (افشار و دریاگشت.1363/759،801و842)، رابینو (ح1250ش) در جایی آن را جلگه‌­ی کمالان خوانده است و همچنین در جایی دیگر کمالان را از دهات بلوک کتول می‏‌داند. (رابینو.1383/130و195)، وکیل­ الدوله مقصودلو در حدود 1327ق(1288ش) می‌­نویسد: «طوایف یموت ... با چهارصد سوار گوکلانی آمده در صحرای کمالان اردو انداخته...». (افشار و دریاگشت.1363/363)، هم­چنین حدود 1330ق (1291ش) در باب فروش اراضی کتول توسط شیخ محمدباقر می­‌نویسد: «... هزار قسمت اراضی صحرای کمالان [را] که متعلق به کتول و جزو خالصه دیوانی می­‌باشد [فروخته است]». (افشار و دریاگشت.1363/363)، میردیلمی‌در وجه ­تسمیه‌­ی کمالان می‌­نویسد: «با توجه به گفته‌­ی ملک ­یدالله دیلم که بیش از یکصدسال عمر کرده؛ مبنی بر این که در قدیم دو نفر کمال نام بودند، یکی مشهور به کمال‌ خان و دیگری کمال­ غریب و از آن­جا که خاندان کمال‏‌غریب در علی­‌آباد فعلی که نام قدیمی‌آن کمال­‌غریب بوده، اسکان داشتند و محل سکونت خاندان کمال­‌خان، شرق فاضل­‌آباد کنونی بوده است، می‌­توان گفت که منطقه­‌ی تحت مالکیت خاندان کمال­‌خان در دشت فاضل­‌آباد «کمال­‌خان» و به مرور ایام و زیادی استعمال به «کمالان» شهرت یافته است چنان­که مرحوم بینات (در میرپنج نامه) در رابطه با حمله حسین­ خان به منطقه کتول چنین سروده: به سرحد قرق دشت کمال­‌خان / بیا بنما تماشا جنگ گردان». (میردیلمی.بی تا/29)