قجق

آلبوم‌خانه استرآباد

قجق[1]

قورخانچی می­‌نویسد: «یکی از طوایف یموت که در سه فرسخی (18کیلومتری) گنبدقابوس ساکنند و در تحور و خودسری و... تا امروز ثابت قدم­اند، طایفه‌­ی قوجوق (قجق) است که پشتشان به این سد مقابل ابه­‌های خودشان گرم است و سنگرهای جنگی و سوق ­الجیشی از آثار قدیمه در اراضی خود دارند». (ذبیحی و افشار.1363/124)، کتابچه‌­ی نفوس استرآباد مورخ 1296ق (1258ش) قجق را از تیره­‌های شش‌­گانه‌­ی  طایفه­‌ی یموت ساکن در زیر سامان فندرسک دانسته و می­‌نویسد: «تیره‌­ی قجق مشهور است. چمر(چمور)اند و چاروا. عرض یورت ایشان یک فرسنگ (6کیلومتر) علاوه طول آن­ها تا آب اترک. هشتصد خانوار می­‌شود و شش تیره‌­اند و از شرف محسوب می­‌شوند. نفوس ایشان 3500 نفر است. 1- که­ که 2- خیوه چی 3- قره ­تپه 4- آقچه ­لی 5- قرق 6- وان­ قرق. (ذبیحی و افشار.1363/266)، میرزا سراج ­الدین در حدود سال 1322ق (1283ش) نام طایفه‌­ی قجق را به صورت قوچق ثبت کرده و در مورد آن می‌­نویسد: «ایلات قوچق که هزار خانوار می‌­شوند. غیر از چاروا چهل سوار باید به دولت بدهند». (میرزا سراج­ الدین. 1369/273)