خرید و دانلود مقاله

سلیمان تپه


سلیمان تپه              Soleyman tapeh

 

 

روستایی در دهستان انجیراب، بخش مرکزی شهرستان گرگان، استان گلستان.

این روستا در 10 کیلومتری شمال غرب مرکز استان و در نقطه‌ی  6ً  55َ °36 عرض و  34ً  20َ °54 طول جغرافیایی واقع شده‌ و ارتفاع آن از سطح دریا، (20-) است.[1]

‏ سلیمان‏‌تپه از شمال به آق‏‌سین‌‏تپه و اسلام تپه، از جنوب به روستای هاشم‌‏آباد، از شرق به روستای سیستانی محله و از غرب به روستای خمیرآباد تخشی‏‌محله، منتهی می‌شود.

نخستین اقدامات برای شکل‏‌گیری روستا، به حدود سال 1330ش، برمی‌گردد. پیش از انقلاب اسلامی زمین‏های کشاورزی اطراف روستا، در مالکیّت اشرف پهلوی، بود. گروهی از ساکنان سیستان و بلوچستان، برای کار بر روی زمین‌های کشاورزی، به این منطقه آمدند. در مکان کنونی روستا، تپه‏‌ای بود و به دستور نمایندگان اشرف، خانواده‌های شاغل در این بخش، تپه را همواره و محل سکونت خود را در آنجا بنا کردند. این خانه‏‌ها، ابتدا از گل و با سقف گالی ساخته شدند و پس از چند سال، چند واحد خانه‌ی سازمانی با چوب و گل و سقف حلب، برای کارگران ساخته شد. از آن جا که، بزرگترین فرد مهاجر به روستا، «سلیمان» نام داشت، این آبادی، سلیمان‌‏تپه، نام گرفت.[2]

نام این روستا، تا پیش از سال 1375، در فهرست آبادی‏‌های سرشماری نفوس و مسکن نبود. از این سال، آمار جمعیت آن به عنوان یکی از روستاهای این منطقه به این شرح است:[3]

 

سال

خانوار

جمعیت

1375

20

116

1385

73

319

1390

79

295

1395

82

322

 

روستا در ناحیه‌ا‌‏ی هموار و دشت قرار گرفته است.

خانه‌های روستاییان، در سال‏های اخیر، با مصالح نوین، نوسازی و یا بازسازی شده‌‏‏اند.

زمین‌های کشاورزی سلیمان‏‌تپه در دو طرف دو جاده و  در بین کشتزارهای مشهور به خیابان «زابلی‌‏ها» و خیابان «نیزار»، واقع  در شرق روستا، قرار گرفته‌‏اند.

روستاییان به زبان فارسی و به گونه‌ی سیستانی و با گویش بلوچی صحبت می‏‌کنند. مسلمان، اهل سنت و حنفی مذهب هستند. بیشترین آنان کشاورزند و عدّه‌ای از آنها، به دامداری و کارگری مشغولند. کشاورزان سلیمان‌‏تپه در زمین‏های کشاورزی روستا که حدود 150 هکتار است، محصولاتی مانند پنبه، گندم، جو، کلزا، گوجه فرنگی و... ، کشت می‏‌کنند. تعدادی از اهالی، علاوه بر کشاورزی، به پروش گاو، گوسفند، مرغ و سایر ماکیان، می‌پردازند. منبع اصلی آب کشاورزی روستا، چاه و بخشی هم از رودخانه است.

از  نام‌های خانوادگی پرجمعیت روستا می‌‏توانیم به ریگی، کوهکن، سارانی، سرگزی، غفران و بادبردریگی اشاره کنیم. روستاییان دارای انشعاب برق و گاز هستند. اما از امکانات آموزشی، رفاهی و بهداشتی محرومند. یک نفر از جوانان روستا در جنگ تحمیلی ایران و عراق به شهادت رسید.[4]               

                  


[1]. سازمان نقشه برداری کشور.

[2].ریگی، (20/9/1400).

[3]. مرکز آمار ایران.

[4]. ریگی، احمد.(20/9/1400).

 

منابع:

  • سازمان نقشه برداری کشور، پایگاه ملی نام‏های جغرافیایی ایران. قابل دسترسی در: https://gndb.ncc.gov.ir
  • مرکز آمار ایران. درگاه ملی آمار. نتیجه سرشماری نفوس و مسکن. قابل دسترسی از:https://www.amar.org.ir
  • مرکز دانشنامه‌ی گلستان. (1400). گفت و گو با احمد ریگی، دهیار روستای سلیمان‏تپه. (20/9).

 

 

منابع:

نظرات


ارسال نظر :






مقاله های مشابه